رضا هدایت

ایمان؟

rezahedayat — Thu, 12 Nov 2009 18:36:42 GMT

مهم مقیاسه . مقیاس نداری ؟اشتباه همین جاست . حالا هی بگو این ستون کجه ؛من می گم نه تو می گی آره ولی حق با کیه؟ حرف حقو شاغول می زنه ، همه اشتباه می کنن بجز شاغول . اون شاغوله که راست و کجو می فهمه و خدا برا همه چی شاغول داره .فکر نکن اگه گیستو بلند کردی خیلی های کلاس شدی ،نه نشدی شاغولو گم کردی. خدارو یادت رفته اشتباه داری میری دادادش بیا به راست خدا همین نزدیکیهاست .ولی تو که گوش نمی دی . میدی؟

من میگم خدا مهربونونه و تو اینو خوب می فهمی و گرنه با این آرایش زنانه که تو داری برو روزی هزار بار خدارو شکر کن که قیامت نمیشه و گرنه اگه به خاطر ندانم کاری تو امام زمان بیاد که دنیا کن فیکون می شه و تو دود میشی میری هوا .

می خوای بدونی مرز ایمان و بی ایمانی چیه؟

گوش کن .

کافیه بگی ، بلبل ناز قندی یه چیز بگم نخندی

ناظری صداش بهتره یا اینکه آقا اندی؟

راستشو بخوای تو داری با این موهات به خلقت دهن کجی می کنی .طلا هم که میندازی، سیگار هم که می کشی لابد دانشگاه آزاد هم میری؟

با این اوضاعت انتظار نداری قیامت بشه و دنیا کن فیکون بشه ؟حتمن می گی نه خب از بس بی بصیرتی و نمی فهمی. حالا باز هم به قیامت ایمان نداری؟

نه بهمن پسرم

rezahedayat — Wed, 11 Nov 2009 20:54:21 GMT

بسم الله الرحمن الرحیم

راستش را بخواهید هیجده سالم بود که نافم را بستند به ناف دختر عمو و این وحی منزل قبیله بود و ما هم تن دادیم. سه ماه نگذشته رفتم سر بازی و بدون آموزش خاص سر از مرز در آوردم و شدم پاسبخش گردان و آشپزی هم میکردم خوب یادمه که بازاریها آمده بودند بازدید ومن باید شام می پختم برای شکم گنده ها.دوستم که سیبیلهاش وقت و ناوقت سیخ می شد با اسلحه روی سرم ایستاده بود و دستور می داد: کنسروهای فاسد ماهی رو جدا کن و من بی آنکه بدانم چرا باد کرده ها را جدا کردم .گفت درشان را باز کن و من اطاعت کردم .گفت اینها رو به خوردشون بده تا بفهمن بازدید از جبهه و بودن در جبهه با هم متفاوتند و من دور از چشم او پیاز هارا هم ریز کردم و دو شیشه آبلیمو را با نیم کیلو فلفل و ادویه قاطی کردم وزیر فشار اسلحه تفتش دادم و سیب زمینی سرخ کردم و شام را آماده کردم .چشمتان روز بد نبیند ،شب پای هر سنگی مردی نشسته بود و بلند نمی شد ولی کسی تلف نشد و آن شب توپ و خمپاره دشمن نقل و نبات بود و مایه تفریح .از مقر صدایم کردند که بیا و برگرد به شهرت و من از خدا خواسته بارو بندیلم را جمع کردم و راه افتادم ،نارنجکها را هم با خودم بردم و کسی مانعم نشد . وقتی رسیدم پسرم به دنیا آمده بود و من شباهتش به خودم را تایید می کردم که مادر زنم داد زد که تو کجا بودی که شبیه تو بشه ؟عین خودمه

فردای آنروز زدم بیرون و رفتم رود شور و نارنجکی حواله کردم به دل آب و سه گونی ماهی جمع کردم و بار کردم و آوردم خانه و مادرم را مجبور کردم همه را چرخ کند و کوکو درست کند ،آن شب با زنم فقط خندیدیم و از خاطراتم گفتم و آشپزی در جبهه.

یادم نیست پسرم سر چه موضوعی به من گیرداد و محاکمه ام کرد وقتی دیدم داره درست می گه زدم زیر گوشش و گفتم :خیلی بی ادبی

رعایت احترام به پدر و مادر مخصوصا من خیلی مهمه.

واو که خیلی بی شعور بود فقط عق می زد و من هر بار زدم تو ی دهانش و محبت کردم و چزاندمش.

پسرم بزرگتر شده بود و من صدایم خش گرفته تر بود ادایم را در می آورد و می خندید و من توبیخ می کردم و تشر میزدم و می گفتم:بد بخت مگه نمی خوای زن بگیری؟و او آرام می شد و من گر می گرفتم و تمام دق دل ام را سر مادرش در می آوردم که شش ماه بود که پشت به من می خوابید. به زمین زمان فحش می دادم و تمام نارساییها را سر صدام و آمریکای جهانخوار می انداختم و می گفتم اگر اون شیمیایی نمی زد من همون مردی بودم که بودم و به پسرم تشر زدم که خجالت بکش الاغ مگه نمی خوای نسلت بمونه ؟به خوب و بدش فکر نکه نر و ماده ش مهمه.

پسرم چاک دهن که نداشت قبل از اینکه این ها را بشنود من زیر دست و پا بودم و همسایه ها اگر نبودند من الان چیزی نداشتم که بگم و بنویسم تا بلکه عبرت آیندگان باشه و اگه خدا قبول کنه امر به معروف، اما پسرم نمک نشناس نبود اینو بعدها فهمیدم اون هم درست روزی بود که سر صدای تلویزیون و برنامه با هم دعوامون شد من دوست داشتم اخلاق در خانواده را گوش کنم و او دوست داشت بازی تیمهای منچستر و رئال را ببیند اما من روحیه غرب ستیزی داشتم و زدم زیر گوشش و پیش دوستانش کنف شد و به نظرم اگر محکمتر می زدم آدم شده بود ولی مهر پدری اجازه نداد و این شد که که او لگد زد توی دلم شکمم البته نه خود شکمم و من مردم حداقل تا صبح و دیگه پیشاب رفتن هم افاقه نکرد و تا خود نماز صبح نخوابیدم و الان تصمیم گرفتم به عزیزان اعلام کنم به عمل کار برآید. والسلام .

ببخشید داره میاد.

مهدی سحابی هم رفت

rezahedayat — Tue, 10 Nov 2009 20:19:52 GMT

درود بر روان شادش باد .

از دیشب غمگینم و ناخشنود دلم گرفت از پرکشیدن مردی که این سالها بیشتر پرنده می ساخت .

مهدی سحابی را با ترجمه شرم شناختم و نقاشیش را با ماشین قراضه ها و بعد دیدارها دست داد و در کنارش بودم مردی با تمام وجود وارسته و فروتن و کامل مردی که جز به نیکی نمی اندیشید.رفتنش چنان بزرگ افسوسی بر زبانم گذاشت که کامم تلخ شد و زبانم نمی چرخد در دهان و فقدان او را یاری نمی کند کلام به روانشادی که روان پاک بود و فرهیخته ،پس دل ما را باید که غمگساری که او در نوشت دالان تنگ سرنوشت به پاشنه آشیل.

یادش گرامی

جابجا شدم

rezahedayat — Tue, 08 Sep 2009 18:41:18 GMT

به روز شدم بیاین اینجا

هنر

rezahedayat — Sun, 06 Sep 2009 18:39:18 GMT

آوار غروب بر بالهای چیده ی کبوتر

روی دیوار

گربه تیز چنگ ونیم خیز

طوفان ترس

گلو می فشارد

روی فاجعه

پرده ی سیاه

لیک تا بامداد بیش نمی ماند پرده

حاشا ز قتلی که شب بر آن بگذرد

گربه به صحنه بر میگردد و درمانده میماند

افغان

rezahedayat — Fri, 04 Sep 2009 16:54:18 GMT

فغان

من افغانم

افغانستان

شیوا را به توپ می بندند بودا را به صلیب

طالبان می مویند

بر بالش پرنیان

مرگ گور است و گهواره

مرگ را و ما را

پرنیان

rezahedayat — Thu, 03 Sep 2009 17:33:18 GMT

نرم و آرام می نشینی

پر

معلق می مانی با نفس

تلفن

rezahedayat — Thu, 03 Sep 2009 17:26:22 GMT

گاه دل پرسه میزند همین نزدیکی

زنگ می زند به حافظه

دنبال بهانه می گردد

دل تنگ

برگ

rezahedayat — Mon, 31 Aug 2009 18:05:52 GMT

گهواره بوی خون دارد

مرگ روی پل عابر راهگیری می کند

چراغها خاموش

بهار بی باران

ماه پشت ابر می تابد

کودک گریه اش را به صوت می نوازد

گربه چشمانش را با پشت دست می لیسد

در حضور سگ

سنگ روی سنگ لیز می خورد غلت میزند

غبار گلو را می آزارد

سرفه آنقدر کوتاه است که گوش نمی بیند

بطری ها ردیف شده اند

آب غوره ها رنگ باخته اند

گیاه به گناه رویش معترف است

سر نگهدار

rezahedayat — Sun, 30 Aug 2009 22:18:19 GMT

شب خواب دیده بود که من می میرم

لب بسته مانده بود که بگوید یا نه؟

مرگ ناگریزش کرد که بگوی

بگوید که فردا می میری

گفتم نگو

نگو

که می میری فردا

گفت و مرد و ....

من زنده ام و زنده