تبليغاتX
رضا هدایت
نقاشی ها و داستان ها و یادداشت ها
درخت

دست بر دعا

مرغ پر پر زنان

 انحنای ماه بی فتیله

گیاه

گواه آتشفشان

ماه گرفتگی

             اخم توست بر جداره ی دلم

دیوار کوتاه  و خرما بخیل

ما بی دخیل

خونابه از خنجر می چکد ماه هم قتیل

+ نوشته شده در  جمعه سی و یکم خرداد 1387ساعت 23:25  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

زلف بر باد نده

                   بید مجنون

چین نیاور به جبین

                         دریا

باد یار گذری ست

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم خرداد 1387ساعت 21:28  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

درخت پشت پنجره کهیر زد

کهیر روی شاخه ها نفیر زد

سبز شد تنش نمود درد دل

بوسه ها شکوفه بر کویر زد

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 21:7  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

خوابم برد در دست باد

دلم لرزید  در پای بید

تنم تندیس شد از ترس

مبهوت در نگاه هیاکل

از در در آمدی من از خود به در شدم

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386ساعت 2:38  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

 

من برادرت نیستم

من دوستت دارم

من خودم هستم

تو خودت نیستی

مادرت هستی

و آب نبات می خوری

من فرهادم

تو شیرینی

وشیرینی تو عاریتی است

من کوه می کنم

وتراشه هایش را در دیده ام می بینی

 تو تصویر می شوی روی دیوار

ولی تو شیرینی من ناشیرین

برو به  سلامت

من سیزده سال دارم

سن من قانونی نیست

من نمره کفشم کوچک است

خانه ندارم در یوسف آباد

دهانم بو می دهد هنوز

من گمگشته ام

یوسفم به خدا

به پدرم یعقوب بگویید که من دیوانه شده ام

من انگشتر می خواهم از گل

گلهای ریز

ریز ریز

من مادرم هستم

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386ساعت 1:7  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

آبی سیاه سفید
چشم
موی
روی
راه میرود زیر باران
با هیئتی سیاه
در قرمزی چتر

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1386ساعت 2:46  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

صبح

بهار

نسیم

سرو

سایه اش تیره روی چمن

سبز

سرخ

زرد

بنفش

رنگ زمین

فواره در فوران بود

تا اوج

چون عشق

نم نم می بارید

ریز ریز

چون گل

گلوی من

از چشم

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1386ساعت 22:53  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

رایت ما را نمی جنباند

                         باد

دل ما را نمی لرزاند

                         ترس

چرا که نه بیدیم

                  نه باد به دست

هیاکلمان از سنگ نیست

افشره ی آبیم

سرگشته در سرزمینی خشک

نای باریدنمان نیست

بغض بارانیم

               گرفته در گلوی کودک

                                           که نانش

                                                   آلوده دندان ددان

مام مان مهمانمان می کند به چرکابه

                                           بی که نا خلف باشیم

خنجر بر خروسخوان ننهاده ایم

                                     داس در گلوی دوست

                                     نیش بر جگر خسته ایم

مبادا گلویمان در ارتعاش متورم بغضمان

تمنا بکند  دشمن را

                      آب

ما سر افکنده از آنیم

که چشم کودک دشمن را ننگریم ودشنامش

باب معرفت موسیقایی کلام

                                 نگشاید

دست و دستار را

                    گروگان گرفته اند

به بهای بودن برگی در باد

که هنوز زیستن دارد سبزینگی ش

ما به باد ندادیم

در دریاش افکندیم     

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386ساعت 22:12  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

در پناه مهر گیاه

دست به دامن غبار

روی هلال قوس قزح

                        قل می خورم به غروب

خیس خیس

از نگاه بهار لابلای دلی که از سنگ است

با دو چشم

پل میزنم از پرانتز باز تا پرانتز بسته

                                        نام تو را

گل می ریزد زباغ

گل می ریزد زباغ

   

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و نهم دی 1385ساعت 13:52  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

ساز دهن از سوز دلم گفت          غمهای دلم را به نتی/ رفت


دارد دل من جنون مجنون        چون کوه غمی را به نمی/ سفت

+ نوشته شده در  جمعه پانزدهم دی 1385ساعت 7:9  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

خر نشو

اسب

وحشی نباش نا نجیب

حرمت تاریخی تو نجابت است

وحشی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم دی 1385ساعت 2:0  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

خنجری خیس این گونه تلخ

کام

مثلثی به ضرب خمپاره ای پاره پاره می شود

شبچره شارعان

شنگرف شعر را و شعوررا

شبنم باران می کند

ومرگ

ناقوس به دست

به دیوار

در

دست می کشد

کشت آخر را

کاش کاش کاشکی

کام نمی داد درد

ودروغ دریوزه اعتدال نبود داوران را

من بی من من زیستن تمنا نمیشد درماندگان را ودست در دریچه ای نبود

نامش شرم

نانش خون

وخنجر خنزیز

خیشینه نمط تمنا را تدبیر

تکثیر سلاح سیرین سرود سرد نبود

ودرد داس سگال سگ در گلو نمی نهاد

مرگ مردانه می آمد

بی داس یا دستک

+ نوشته شده در  شنبه چهارم آذر 1385ساعت 22:56  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

مار در خانه و مابیماریم

رفته بر دار ولی بیداریم

روزگار اذیت وآزار دهد

ما از این موهبتش بیزاریم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم مهر 1385ساعت 13:45  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin

وقتی خدا حافظ به من گفتی ورفتی

کوبید بر طبل سکوت سینه ام غم

من غرق در دریای اندوه جدایی

با موج یادت خاطراتم گشت همدم

گویا که روح عشق تو همزاد من بود

کاینگونه هر دم بر دل من چنگ میزد

شاید به سر منظور ازار دلم داشت

کاین شیشه را بی وقفه ای با سنگ میزد

با پتک همت سد بیتابی شکستم

شاید کویر دیده ام سیراب گردد

وز زمزمه پردازی اشک محبت

طفل لجوج یاد تو در خواب گردد


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام شهریور 1385ساعت 8:57  توسط رضا هدایت  برود به بالاترین: Balatarin