چندی پیش نمایشگاهی از آثار بیتا وکیلی در گالری ماه مهر برگزار شد همین اتفاق بهانه ای شد تا با نگاهی به آثار او چند خطی در این باره بنویسم.

بیتا وکیلی ذهنیتی انتزاعی دارد در مواجهه با آثار او ابتدا با مجموعه ای از رنگ و بافت روبرو میشوی که انگاری حسب تصادف پدید آمده اند اما با اندکی دقت در می یابی که وکیلی تیزبینانه در پی ایجاد چنین موقعیتی بوده است و به بهترین شکل از عهده این مهم بر آمده است دقت و حساسیت او در هدایت اولیه اتفاقها و ترسیم های بعدی نشان هوشیاری او در بکار گیری خط و بافت در این بازی بصری است نگاه وکیلی انگار از بالاست بر این کره خاکی  که گاه لایه هایی از رسوبات را نمایش می دهد و گاه گویی نمایشی است از ذوب زمین و در یک نگاه طبیعتی بکر و ناب که برساخته ذهن وکیلی است.

دلبرا چرا هر روز هزار بار زمن قهر می کنی

بیچاره اشتر مرا چرا به پنبه نهر می کنی

من ساکن سرای سکون دهات سکوت و تو

از من چرا تقاضای هیاهوی شهر می کنی

ماسیده خنده در دهانم حدود هفته ای ست

شیرین تر از آنی که چننین تلخ چهر می کنی

قسم به روح کبود کلاغ پیر در درخت گردو

با روی خوش مرا علامه دو دهر می کنی

بهار می آید به خانه ام با بوی روی تو ولی

چکار می کنم من که جامم پر از زهر می کنی

گوشواره مگر نساختم تو را از هلال ماه نو

دنبال نخود سیاه چرا مرا روانه شهر می کنی

من اعتقاد ندارم به جنبل و جادو به خدا

ولی تو با نگاه غضبناک مهربان  سحر می کنی

همچون کویر و لوت و امثالهم خشک و بی گیاه

با قهرت عاقبت این دو چشم مرا بحر می کنی

فصل بهار و بارانهای پی در پی نشانه ای ست

از آنکه تو برای همیشه با قهر قهر می کنی

کارهای اخیر سلیمی از لحاظ فرم تابع فرمهای قبلی اوست اما شیوه اجرا چاپ فلز است و تجربه تازه هنرمند است.

محمد رضا فیروزه ای و جعفر نجیبی

محمد حسین حلیمی- دکتر باستانی-ایرج اسکندری

همایون موسوی- مهدی حسینی-همایون سلیمی

همایون سلیمی -بهمن زمانی

عادل قلی راده و رضا خدادادی

زضا یار احمدی و محمد ابراهیم جعفری

حسینعلی ذابحی از جمله نقاشان بی هیاهو است. او بی آنکه به خوش آمد بازار بنگرد دغدغه های شخصی اش را نقاشی می کند سالهاست که کارهایش را می بینم اما هر بار یرایم جذابتر و دلنشین تر است.

حمید بهرامی -رضا افسری-حسن سلاجقه-همایون موسوی

حسنعلی ذابحی و مهدی حسینی

عربعلی شروه و جعفر نجیبی

رضا هدایت -رضا افسری-حمید بهرامی-حسن سلاجقه