دامان تو  نیز / نه /با حکم شریعت

بگذار غبارم بنشیندت به دامان

مفشان مرا قسم به آن طبع منیعت

چندی پیش نمایشگاهی از آثار بیتا وکیلی در گالری ماه مهر برگزار شد همین اتفاق بهانه ای شد تا با نگاهی به آثار او چند خطی در این باره بنویسم.

بیتا وکیلی ذهنیتی انتزاعی دارد در مواجهه با آثار او ابتدا با مجموعه ای از رنگ و بافت روبرو میشوی که انگاری حسب تصادف پدید آمده اند اما با اندکی دقت در می یابی که وکیلی تیزبینانه در پی ایجاد چنین موقعیتی بوده است و به بهترین شکل از عهده این مهم بر آمده است دقت و حساسیت او در هدایت اولیه اتفاقها و ترسیم های بعدی نشان هوشیاری او در بکار گیری خط و بافت در این بازی بصری است نگاه وکیلی انگار از بالاست بر این کره خاکی  که گاه لایه هایی از رسوبات را نمایش می دهد و گاه گویی نمایشی است از ذوب زمین و در یک نگاه طبیعتی بکر و ناب که برساخته ذهن وکیلی است.