کو نهاده بر سر اسبش کلاه

گفت به به مرد تنها روی اسب

سفت بنشین قاچ زین محکم بچسب

مرد دیگر گفت به به السلام

مرد هستی مرد دانا یک کلام

می شناسم من تو را از کودکی

ساکنی در سرسبیل و رودکی

مرد گفتا آفرین بر هوش تو

چیست اندر بقچه روی دوش تو

گفت نبود نان در آن ای با هنر

گرسنه هستی کنون خاکم به سر

گفت آری من رهی دور آمدم

با رضا نه بلکه با زور آمدم

یک نفر کرده مرا مامور تا

بشکنم از تو سر و دست و دو پا

بقچه برگیرم زروی دوش تو

گوشمالی هم دهم بر گوش تو

برکنم آن را برم نزد امیر

نزد قابوس آن امیر وشمگیر

برکنم پیراهنت را از تن ات

وانگهی آن را برم پیش زنت

گویمش شوی شما را گرگ خورد

نیست در چاه آن عزیزت مرد مرد

بعد از آن پولی ستانم از امیر

تن بیاسایم که شد خورد وخمیر

ای جوان تندی مکن آن مرد گفت

پیش من کمتر بزن از حرف مفت

دارم اند بقچه من یک من پیاز

کور سازد چشم تو وقت نیاز

گر نداری باوری بر گفته ام

دقتی کن بین چه سان آشفته ام

می درانم من به دندان جسم تو

گوش باشداکبرین قسم تو

می زنم بر صورتت سیلی چنان

کس نکوبد پتک بر روی سنان

دست و پایت را چنان بندم به بند

آب گردد در دل تو کله قند

می زنم مشتی چنان بر اسب تو

پودر گردد کین نباشد حسب تو

وانگه از خاکسترش سازم خمیر

گویمت این را بخور آنگه بمیر

گفت آن یک نکن اه اه یواش

بهتر آن باشد پزی نان لواش

از خمیری کاین چنین ور آمده

خود بخور چون حال تو خیلی بده

ناگهان اسب دو مرد اندر خروش

دم جهان و سم زنان و تیز گوش

همدگر را یک نگاه انداختند

نقشه ای در مغز خود پرداختند

بر هوا شد دست اسبان چموش

کف نموده خونشان آمد به جوش

این یکی تازان به کوه و آن به دشت

ثانیه نگذشته بود از هفت و هشت

از هوا روی زمین هردو سوار

اوفتادند و بگشته سوگوار

ناگهان مردی از آن سو شد پدید

شد دهانش باز و زد حرفی جدید

گفت عجب این اسبها خیلی خرند

ناگهان بالا و پایین می پرند

ناگهان افسار خود را می درند

وین سواران را به اغما می برند

مرد دیگر گفت از آن سو ای جوان

اینچنین تو اسبها را خر مخوان

اسبها هم حرف ایشان می شنید

گفت لابد فیلم تو خورده کلید

ورنه اینانی که از یک پیکرند

پس چرا بر روی همدیگر پرند

اسبها  هم؛ آری از یک پیکرند

هم به فکر خویش هم یکدیگرند

گویمت جانا چرا زین سان پرند

چونکه در فیلمت سیاهی لشکرند

اشک من از دو دیده روانه

تو دوری از من گرد قلنبه

قرمز و گردی چو هندوانه

ولی حیف چشمش رود قیلو و یل

2-

ای روی تو چون بربری خشخاشی
وی موی تو چون قلم موی نقاشی
تیزی زبان تو چون تیغ برنده است
زحمت می کشی صورت من بتراشی

3-

ورنه یک سیلی محکم به در گوشش باد

4-

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز
گوشش بکنم در جا وآنگه کنمش ریز ریز

5-

من چه سبزم امروز نکنه الاغ منو بخوره

6-

از سهم هدفمندی وز دولت عدل و داد

7-

خندان بشود دایم چون این لب فنجونه

8-

یک گاو خریدم بیا و بردار

9-

ماشین بخت زرویت گذشت و اطو شدی

11-

بلی خوب است و هم می پرسد احوال

12-

یار می آمد چو گاوی آش و لاش
برق می زد چشم او همچون فلاش
گفتم از چه اینچنین زخمی شدی
پاره گشتم گفت از تیر نگاش

13-

آمدی و رفتن تو با خداست

14-

کس نبوسیده تو را جز مگسی

15-

زلف یارم پیش از این چون قیر بود
دست و پایم را همی زنجیر بود
مدتی بگذشت و دیدم روی او
نقطه نقطه چون رخ کفگیر بود

16-

گفتم بلی شدی ولیکن به آخ و بیل

می بینی منو با اینکه  کوری

2-

مرا دانه نباشد ماش و ارزن

3-

تو دل برو و عشوه گرو دلبری و شیک

4-

بیفتادم به سرفه چون اتاقم شد پر از دود

5-

باید آموزی زبان را بر اساس ببع بعی

6-

گفتم چه شده بلا به دور چرا غمینی
گفتاکه دلم شکسته چون چینی چینی
گفتم که نده غم به دلت راه چرا که
باید بنشینیم وببینیم کنون فیلم فلینی

7-

بوی پیراهن یوسف و پای شما
می برد ملت ما را به کما
می نشیند به سر شانه ما
کرکس اینک به نیابت زهما

8-

پر پشم و پیل و بهترین میمون خنگ نازنین
آوای چون بانگ خرت افکنده در دنیا طنین
دنیا ز ترس تو شده بر سایه خود هم ظنین
ثبتی تو در گینس بلی نامت بود احمق ترین

9-

گفتا نتوان گشت از این کار مردد

10-

پول چرک کف دست و کثیف است؟
پاییز همان فصل خریف است؟
این دفعه دگر خجالت بکش ای خر
کی گفته که سنگ پا ظریف است؟

11-

وسیله ای به نام دوچرخه نیز خوب است

12-

شش سال و دو ماه است و سه هفته
غم گم شده و از در این خانه برفته
خوش بخت ترین ملت دنیای کثیفیم
چون بر سر سفره مان خوراک نفته

13-

دیگر نتوان گفت ممه را لو لو برد

14-

رخسارش اگر لنگه زغال است

15-

موی زیر آن عینهو یال است

16-

خندیدم و گفتم که نگو چونکه دروغ است

17-

سرا پای وجودت مکر و نازه
دو دندانت همی نیش گرازه
 دلم گفتاتویی گم گشته اما
بدانستم که دل هم حقه بازه

18-

چونکه نگاه می کنی دان که گناه می کنی
این دل بی قرار را برون ز راه می کنی
چونکه شود رد و بدل بین من و نگاه تو
بساط عیش و عاشقی تو رو براه می کنی

19-

دیوانه ام آری و شما نیز چنینی

20-

صبح پاییز دل انگیز قشنگ
گربه زیبای خوش خال ملنگ
از سر شاخی به شاخی می رود
موش می گوید برو بابا پلنگ

-

صدایش همچو سوت بلبلی بود

2-

آلودگی انگار ندارد حریف

3-

دیدید که آسمان باز بشد رنگ کبود؟
دیدید که آلودگی از بدی بنزین نبود؟
دیدید که باد آمد و باران زد و شد پاک
تهران و هوای اش زشر دشمن و دود؟

4-

تا سپاهان و به سمنان و به تبریز و به رشت

5-

لکن به سر سفره یشان غبار نفته

6-

بکارت رفته از دامانت امروز و به تو مرگ است افزوده

7-

تهران شده پر دود و کثافت
خالی شده از مهر و ظرافت
باید که برم رخت به بازار دگر تا
دل پر کنم از شور و لطافت

8-

سرزنش ها گر کند خارقولاده غم مخور

9-

گر نشیند توی خانه کوهها هم جای شالی می شود

10-

شود آباد وزیبا باز ایران

11-

دوش رفتم به در میکده خواب آلوده
ساقی آمد به برم گفت بفرما دوده

12-

شانس ما ماست و پنیر و کره سر می شکند

13-

شاید ولی بنده که باور نمی کنم

14-

کاین بین منو خدات راز است

15-

روزی زسر سنگ عقابی به هوا خاست
با بال چپ و راست
گفتم که به دنبال چه هستی ای پرنده
گفتا که فقط ماست
گفتم ز کجایی و کجا می روی آخر
گفتا که منم لاست

16-

تا فیل هواشه

17-

بخرم هر چه بود مثل سفال

18-

آن مرد که در کوچه ما میر عسس بود
چشماش به اندازه یک دانه عدس بود
شیرین سخن و شوخ و سخندان به گمانم
چون که لب او پر از مگس بود

19-

بلرزان دل بلرزانش دوباره

20

بی سبب نیست که نام تو بود قاز قلنگ

21-

دو تا تبخال ديگر هم بگو روش

22-

سمند دولت اگر چند سرکشیده رود
الاغ ملت ازآن به چو چپ نمی شود

23-

نخ بده بیاد ببینم تا ببینی که دوکم

24-

پنجره دن داش گلیر نخوره تو چشمات
اسبتو ببر وزیرو بزن نشوی کیش و مات
ای بری باخ بری باخ یعنی منو نگام کن
اونی که گفتم ترکی بود هی نگو وات وات

آورده ی باد ای پسرم بر باد است

2-

یادمه یک روز همراه یارو
رفته بودیم تا کلیمانجارو
برف سنگین بود خیلیم سنگین
لیک ما را بود جارو وپارو

3-

تو قد کوتاه و چاق و ریزه میزه
به دور تو مگس در ویز و ویزه
گمان کردم کروکوری عزیزم
ندانستم که گوشای تو تیزه

4-

تحویلیت نمی گیرم جنازه

5-

تو چون تپه ای بلند و پستی

6-

آدم شدن تو هست مشکل

7-

پباز هم اس ام اس  وتک می زنی

8-

دور سر تو گرفته هاله

9-

چون کلنگ از آسمان این بار نفتاده بشکست

10-

می گفت فحش و لعنت بر روح و بر روانش

11-

آید ز ته چاه کنون صدایت

12-

الا ای یار پر فیس و افاده
که فیل از بینی ریزت فتاده
نباشد در وجود تو ادب هیچ
نمی دانی تو صرف حال ساده

13-

برد بار مرا مثل تریلی

ندارد تفاوت هلو یا شلیل

2-

انگشت تعجب به دهانم

3-

تو خورشیدی ولی در پشت کوهی

4-

بهتر آن باشد نباشی گوسفند

5-

اما نمی خوام چو پسته باشی

6-

گر صبر کنی قرار یابی
راهی به از ین فرار یابی
من می روم اما تو بمانی
من نقطه سر خط تو کتابی

7-

میروم از ترس تا زیر زمین

8-

همچو کاهو ترد و سبز و آبدار

می شوی خوشمزه با سرکنگبین

9-

یک وقت نیای رو من بباری

10-

گویندکه تو ساکن دنیای سکوتی
مرغ تپل باغ جنان و ملکوتی
گر در بر من نمانی امشب
گویم که خری از هپروتی

11-

آری آری او تو را باشد بدل

12-

ای رخت زیبا همانند هلو
گیر کرده مانده ای اندر گلو
کار دیگر چون نمی آید زمن
میشوم راضی به بوسی کوچلو

13-

بر دست تو بریزم آب پاکی

14-

یک دسته کلنگ جای بینی

15-

برو اونور تو خیلی تیغ داری

16-

کشک است اعتبارش اما شبیه دوغه

مثل آسمان صاف می خواهمت لعنتی
چون کویر گرم و داغ لخت و عور پاپتی
بسیار دیده ام فیل و خوانده ام قصه
اما تو به تنهایی خودت پت و متی

2-

نگارت با دل خود هم به جنگ است

گمانم خواهر گرگ و پلنگ است

من او را دیده ام خیلی دراز است

شبیه لوله خرطوم و شلنگ است

3-

دلت تنگ است و درمانش دو بوس است

نگار تو ولی یک خرده لوس است

به او گفتی بیا با هم بخندیم

ندانستی که خویش مثل کوسه است

4-

نسیمی کز بن آن دلبر آید

تو را گریان کند اشکت داید

اگر خواهی گریزی از کنارش

شود عاصی صدایش هم دراید

5-

اگر دستم رسد بر چرخ گردون
نمی ذارم براش حتا یه دندون

6-

7-

تو از کدوم قبیله ای
شکل کدوم وسیله ای
شبیه چسب و کنه ای
چون که تو خیلی پیله ای

8-

دنیا به برت چوتولی نشسته
ای قد تو چون خط شکسته
بر گرد دو چشم ریز لوچت
گل مژه زده دسته به دسته

9-

گفتم از عشق بگو گفت که کشک است
گفتم از عاقبتش گفت که اشک است
گفتم ای سمیع و ای بصیر و بینا
گفتا که نگو همه ش زرشک است

10-

لوطی با عنتر میایه

11-

از در درآمدی ؟ سیز ده به در شدی ؟
بیز ده به در شدیم حالا پکر شدی؟
سبزه گره بزن بر دست و پای خود
رحمی به خود بکن خیلی خطر شدی

12-

ای قربونت بگردم بگرد تا بگردم
من اینجوری میگردم تانرسی به گردم
تو این شلوغیا و این مشکل ترافیک
گویا جنابعالی زوجی و بنده فردم

13-

نمانده دیگر او را عقل و جنبه

14-

ای یار من ای یار من ای یار وفادار
کمتر تو برو کم تو برو تو بر سر کار
من منتظرم منتظرم منتظر وعده دیدار
تا سبز شوم سبز شوم سبزه نگهدار

15-

برو جانم برو حالا که داری می روی
مطمئن هستم که دپرس می شوی
واله و سرگشته در صحرا و دشت
یا سر این کوچه ناخن می جوی

16-

وقتی که گره زموی باز می کنی
انگار که در شب باز می کنی
اقبال من ببین که نوبتم چو شد

راز و نیاز می کنی یا که نماز می کنی

17-

خدا حافظ ای شعر و ای شاعری
ندارم دگر قوه و باطری
تخیل ندارد دگر مشتری
برای کفی نان کنم شاطری

هر کسی از زن خود شد یار من
یک نفر از شوهرش همکار من
رحمت حق بر پدر مادرش باد
آنکه نکند تگ بر این دیوار من

2-

برق غیرت بدرخشید و در اندام افتاد

3-

تا تو نگاه می کنی منم نگاه می کنم
طبیعیه عزیز من نگو گناه می کنم
آلبالو گیلاس می چینن چشمای تو
منم که خوشخیالم و هی اشتباه می کنم

4-

ارش و فرهاد را آواره کرد

5-

حیف عمری که به پایت صرف شد
موی بر سر همچو مشتی برف شد
عین و شین و قاف تو محض دروغ
ریخت از هم حرف و حرف و حرف شد

6-

گر بر سر سفره ای پر از وز وز بود

7-

سروی که که کنون به خاک افتاده ست
سرویست که از هر دو جهان آزاد است
نامش عربی بود و عرب دوست نداشت
ساکت شد واین بیش ز هر فریاد است

8-

عده ای از عده ای پول می خورند
عده ای هم دائما گول می خورند
عده ای هم خلقشان اینطوری است
زیر دست و پا فقط وول می خورند

9-

قلب داری نرم و زیبا همچو سنگ
ای دماغت بر رخت همچون کلنگ
صاف و ساده ،لوح روح و جسم تو
پر چروکی گر نباشد آب و رنگ

10-

چه روزایی بود چه روزگاری
شونه به شونه یاری با یاری
اون قدیما بود دیگه تموم شد
حالا می بندن یارو به گاری

11-

هی نرو زین سو بدان سو بی هدف مانند خر

12-

که گویی کوهم و آتشفشانم

13-

چون بر سر عشاق چو آوار خرابی
از دست زمانه تو سزاوار عتابی
سنگینی و وزنت بود افزون زدو خر وار
خر پیش تو برگیست زیک کهنه کتابی

14-

برون آی و بزن بر سینه طبل
تو تمرین کرده ای این کار از قبل
بکن شادی برو در دشت و صحرا
چه می جویی میان پشک اصطبل؟

15-

چه کسی بود صدا زد سهراب
هان من اینجام میان گرداب
نه نیازی به کمک نیست عزیزم
برگرد هست اینجا مرداب

از تو مهربان تر است

داغ در قلب می نشیند

تند

بنابر این از تمام کسانی که مهمان این مکان بودند دعوت می کنم به آدرس زیر تشریف بیاورند.

وبلاگ جدید اینجا را کلیک کنید.

نمایشگاه جدیدم  رادر گالری مهروا ببینید

پیوندهای روزانه را اما فراموش نکنید

وبلاگ علی باقری(عکس و گرافیک)

این نمایشگاه تا 23 دی ماه از ساعت 5 تا 9 ادامه دارد.

گالری روزهای پنجشنبه تعطیل است.

نشانی: خیابان کریمخان زند خیابان آبان جنوبی(شهید عضدی)شماره 38